Mag ik jou aanraken?

Deze vraag hoor je niet zo vaak, meestal worden we ongevraagd aangeraakt. En op zich is dat ook niet zo erg, mits de aanraking goed -bedoeld- is.

Je kent het vast wel, een bekende legt in het voorbijgaan een hand op je rug of schouder. En terwijl deze persoon gewoon doorloop is het net of de hand blijft liggen, hij laat een gevoelde afdruk achter.  En dan die andere hand, die andere aanraking, die je niet van je afgeschud krijgt. Ook deze laat een afdruk achter.

Bij de 1e aanraking voel je je gezien, bij de 2e aanraking voel je je betast.

 

Ik raak aan.

In mijn werk als masseuse is aanraken vanzelfsprekend; een cliënte maakt een afspraak en na het -intake-gesprek neemt zij in haar slip plaats op de massagebank. Ik dek haar toe met een massagedoek en vraag haar even de tijd te nemen om lekker te gaan liggen.

Daarna maak ik met mijn handen op de massagedoek contact met haar . Ik wacht even en wanneer ik het contact voel, ga ik met wisselende druk haar lichaam af, van de schouders tot en met de tenen.

Vervolgens sla ik de doek terug tot op haar heupen en verdeel in een rustig tempo de olie over haar rug. In deze fase maak ik uitsluitend contact met de huid, ik blijf aan de oppervlakte. Wanneer de huid zich opent, wordt ook mijn aanraking dieper.

In de volgende fase gaan we samen op zoek naar de spanning in haar lichaam. Met dit pijnpunt maken we beide contact, ik van buitenaf en de cliënt zelf maakt contact van binnenuit, door haar adem en aandacht te sturen richting pijnpunt.

Op dit punt ontmoeten wij elkaar, ik raak haar aan de persoon die ze echt is. Vanuit dit contact, in deze ontmoeting kunnen vastgezette emoties en spanningen losgelaten worden.

 

Geheime affectie.

Maar ook mij is het aanraken niet komen aanwaaien. Ik heb het van huis uit niet meegekregen. Als kind werd ik uitsluitend functioneel aangeraakt. Op schoot zitten was voorbehouden aan baby’s, peuters en katten, zeker niet voor ‘grote’ kinderen. O, mijn ouders knuffelde zeker wel met elkaar, want ze hielden echt veel van elkaar. Maar dan ging de keukendeur dicht.

Ik denk dat ieder kind anders reageert op de boodschap die zit in het sluiten van die keukendeur. Het ene kind vindt het logisch dat ouders ook wel eens een privé moment willen zonder kleine pottenkijkers, het andere kind merkt niet eens op dat het gebeurd. De boodschap die ik er uit haalde was dat knuffelen, elkaar affectvol aanraken in het geheim moest gebeuren, stiekem.

Ik ben er altijd zo mee om blijven gaan en heb ik altijd zo met me om laten gaan. Tot ik totaal vastliep. Mijn lichaam gaf met pijn aan dat het zo niet langer kon. Ik kwam bij een haptotherapeut terecht. Laagje voor laagje werd afgepeld,

  • tot ik weer kon voelen,
  • tot ik verschil kon maken tussen affectie en seks,
  • tot ik contact kon maken in de aanraking, tot ik zelf wilde leren hoe ik dit kon doorgeven aan anderen.

En ik heb het geleerd en nu kan ik vragen

Kan jij aangeraakt worden?

 

Mag ik jou aanraken?
Getagd op:                

2 gedachten over “Mag ik jou aanraken?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *