Zie jij ook beren op de weg?

Ben jij ook zo iemand die overal beren op de weg ziet. En heb jij er ook zo’n last van?  Ik wel in ieder geval. En wanneer er even geen beren zijn, maak ik er zelf wel een paar. Echt heel handig vind ik het niet.

Beren vreten mijn dromen op!

Bij elk nieuw idee en die heb ik dan ook weer in overvloed, duiken er weer een paar beren op die ieder idee om zeep helpen. Zelfs wanneer ik gewoon wat voor me weg zit te fantaseren, wordt mijn droom direct weer aangevallen door zo’n beer.

Zo droom ik bijvoorbeeld van uitbreiding van de openingstijden van mijn massagepraktijk, zodat ik  meer mensen verder op weg mag helpen. Maar daar staat direct zo’n enge Grizzly beer voor mijn neus.

Want zo spreekt de beer, waar zou ik dan welke ruimte moeten huren? Dan zeg ik tegen de beer, “dat komt dan wel, je zal zien, wanneer ik ruimte nodig heb, dan komt die gewoon op mijn pad.”  De beer grauwt terug, “voorlopig sta ik op je pad en aangezien jij mij niet aankan, stopt hier jouw droom.”

GGGRRR Het is nog waar ook.

Stomme beren, stomme stemmetjes in mijn hoofd, stomme onzekerheid.

 

Durf te shinen!

Buiten die beer op de weg heeft het ook te maken met met podiumangst. Ik vind het eng om mezelf te profileren als goede massagetherapeut. Terwijl ik weet dat ik dat wel ben. (Zo dat is eruit!!!       )  Ik weet dat ik goed ben in wat ik doe en meer vrouwen verder zou kunnen helpen.

Maar ik durf niet op dat podium te staan. Ik vind het eng om goed te zijn. Dat heb ik al met de hondencursus; de beste van de groep loopt tijdens het examen voorop. Zodra ik tijdens een les merk dat ik richting koppositie ga haak ik af. Wat minder enthousiast trainen met de hond en hup ik sta weer veilig in de middenmoot.

O, eng.

Wat vind ik nou zo eng aan goed zijn? Voor de verantwoordelijkheid die ik zelf koppen aan goed zijn. Wanneer je goed bent als massagetherapeut dan weet je alles, kan je alles en los je alles op. Onzin natuurlijk  

Ik hoef niets op te lossen. Ik hoef geen antwoorden te hebben, ik moet de juiste vragen hebben. De vragen waarmee jij zelf op zoek kan gaan naar jouw antwoorden. en laten jouw antwoorden nou ook nog eens 10x beter zijn dan mijn antwoorden.

En weet je wat nou zo gek is?

En weet je wat nou zo gek is? Wanneer ik een cliënt ophaal in de wachtkamer hoef ik helemaal niet goed te zijn. Dan mag ik gewoon mezelf zijn.

En tijdens de sessie volg ik jou en jouw energie. Dan zoeken we samen naar wat voor jou werkt.

Dan jagen we samen op jouw beren op jouw weg.

Dan hoef ik helemaal geen podium.

Wat denk je?

Gaan wij samen op pad?

Je bent van harte welkom en je mag al je beren meenemen, samen kunnen wij ze wel aan.

De Afsluiter.

Zo dit was een enge blog om te schrijven, met mijn billen bloot gegaan. Waarom ik stel ik mij zo kwetsbaar op? Om zelf verder te komen als blogger. Ik heb namelijk heel veel ideeën om over te bloggen, hier en op Facebook, ideeën  ook voor Instagram en Pinterest. Maar de drempel om het ook daadwerkelijk te doen is nog heel hoog. daarom ben ik een blogchallenge aangegaan op Facebook. Durf ik mijn kwetsbaarheid te tonen, durf ik te laten zien (lezen) dat ik het heel leuk vind om te schrijven, maar twijfel aan de waarde ervan voor jullie lezers?

Ja, ik heb het gedurfd. Maar het is wel doodeng. En wat ook heel eng is:

ik hoor graag jullie reacties!

Beren met podiumvrees

19 gedachten over “Beren met podiumvrees

  • februari 22, 2017 om 3:56 pm
    Permalink

    De eerste sprong in het diepe heb je nu genomen! Petje af!! Ik weet zeker, dat je heel veel te vertellen hebt. En ook dat je een goede massagetherapeute bent, omdat je op dat moment overschakelt op je gevoel ipv je verstand (met die beren ) Gewoon volhouden en doen! We vinden het allemaal eng… Succes!! Xxx

    Beantwoorden
  • februari 22, 2017 om 5:50 pm
    Permalink

    Heel fijn om over jouw beren te lezen. Ik vrees dat dit stukje wel averechts gaat werken… omdat nog meer mensen door jou geholpen willen worden als ze dit gelezen hebben! Mijn eerste reactie was namelijk wel: wie is dit en waar is ze gevestigd!

    Beantwoorden
  • februari 22, 2017 om 7:50 pm
    Permalink

    Herkenbaar! Wat schrijf je mooi, heel visueel. Ik ken het gevoel zelf ook. Te bang om je te profileren, terwijl je het jezelf zo zou moeten gunnen!

    Beantwoorden
  • februari 23, 2017 om 9:55 am
    Permalink

    Wat een heerlijk eerlijk blog, je lijkt mij een hele fijne massage therapeut. Steek je tong maar lekker uit bij de volgende beer, dat zal m leren!

    Beantwoorden
  • februari 23, 2017 om 3:46 pm
    Permalink

    He wat fijn, een lekker recht voor zijn raap stuk over hoe vre-se-lijk eng het kan zijn om iets van jezelf te laten zien! En het bewijst ook weer dat het waar is: als je je kwetsbaarheden laat zien maakt dat je niet zwak, maar juist hartstikke sterk! Ga zo door!

    Beantwoorden
    • februari 23, 2017 om 4:14 pm
      Permalink

      Dank je wel Famje. Natuurlijk weet ik wel dat het sterk maakt om je zwakheden te laten zien. Maar dat is typisch iets wat ik bij een ander makkelijker kan zien dan bij mezelf. Maar daar ben ik vast de enige niet in.

      Beantwoorden
  • februari 23, 2017 om 6:46 pm
    Permalink

    Door de beren openbaar aan te wijzen rennen de meeste al weg! Echt goed dat je je zo kwetsbaar durft op te stellen. Het maakt je supermenselijk, en dat is wat mensen zoeken in een massage therapeut toch? Ik in elk geval wel. Ga zo door!

    Beantwoorden
  • maart 29, 2017 om 12:59 pm
    Permalink

    Wat een (h)eerlijk blog. Wat jammer dat Spijkenisse te ver is. Ik had anders graag een keer een massage sessie bij jou gedaan. Ik verwacht dat potentiële cliënten op je weg zullen komen en dat je snel kan uitbreiden.

    Beantwoorden
  • maart 30, 2017 om 7:20 pm
    Permalink

    Wat een mooie, eerlijke een kwetsbare blog. Ik kan me voorstellen dat het heel fijn is om jou beter te leren kennen als je bij jou komt voor een massage! Dan is het heel erg prettig dat ook jij ‘maar’ een mens bent met alles wat daarbij komt kijken en dat je dus niet bang hoeft te zijn om jezelf aan jou te laten zien. Heel erg waardevol zo’n blog. Wanneer komt je volgende blog?

    Beantwoorden
    • maart 30, 2017 om 7:39 pm
      Permalink

      Sjors mijn volgende blog komt er aan, hij (of is het een zij?) staat in de stijgers. Tijdgebrek, vakantie en het maken van keuzes vertragen mijn blogschema. Dank voor je compliment.

      Beantwoorden

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *